کنوانسیون جستجو و نجات دریایی

کنوانسیون جستجو و نجات دریایی

”  کنوانسیون جستجو و نجات دریایی”

 

کنوانسیون جستجو و نجات دریایی SAR Convention 1979

وضوع کنوانسیون مذکور تأسیس یک سیستم هماهنگ بین المللی در زمینه جستجو و شیوه های نجات کشتیها و اشخاص مضطر در دریا می باشد. این کنوانسیون سازماندهی مراکز جستجو و نجات و مراحل هماهنگی در ساحل و همچنین روش های همکاری چند کشور همسایه را برای انجام عملیات جستجو و نجات در یک منطقه مشترک را پیش بینی نموده است. به علاوه کنوانسیون یاد شده مقدماتی در رابطه با اقدامات آمادگی، ایجاد نقشه ها و تعیین منطقه های عملیاتی، تأسیس مراکز اصلی و فرعی جستجو و نجات و همچنین در صورت بروز سانحه، روشهای عملیاتی موثر را بطور کامل مورد پیش بینی قرار داده است.  با توجه به اینکه پیوستن به کنوانسیون یادشده و اجرای مفاد آن موجب اطمینان خاطر هرچه بیشتر دریانوردان و مسافران در دریا بوده و همچنین ایمنی دریانوردی را افزایش خواهد داد و نیز بمنظور بهره مند شدن از نتایج مثبت اجرای مقررات یکنواخت جهانی درخصوص عملیات نجات دریایی پیش بینی شده در کنوانسیون بین المللی نجات دریایی ۱۹۷۹، پیوستن به کنوانسیون اشاره شده در دستور کار سازمان بنادر و دریانوردی بعنوان متولی امر دریانوردی کشور قرار گرفت و پس از تشکیل جلسات متعدد و انجام بحث کارشناسی، متن کنوانسیون ترجمه شده و لایحه اجازه پیوستن دولت جمهوری اسلامی ایران تقدیم مجلس شورای اسلامی گردید و در پایان با تصویب مجلس شورای اسلامی در تاریخ ۲۱/۲/۱۳۷۳ و تأیید شورای نگهبان درتاریخ ۲۸/۲/۱۳۷۳ کشور ما به کنوانسیون بین المللی جستجو و نجات دریایی ملحق گردید.

ارسال نظر

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.